Herken jij het plaatselijke testdialect?

 

Elk bedrijf heeft zijn eigen manier van praten en zijn eigen woordgebruik. Ook als het aankomt op testen. Het plaatselijke testdialect is vaak een combinatie van woorden van het domein waarbinnen het bedrijf actief is, woordgebruik binnen de meest gebruikte applicaties en (test)tools en het meegebrachte woordgebruik van de plaatselijke experts. Als je het plaatselijke testdialect nog niet spreekt, kan dat de communicatie flink bemoeilijken.

Neem het woord testplan. Door mijn carrière heen heb ik dit zien gebruiken met drie betekenissen.

1.      Een aan het begin van een project opgesteld document, waarin het gehele testproces beschreven stond, meer een soort plan van aanpak/risicoanalyse

2.      Als vervanging voor het woord testscript, dus een document dat stap voor stap beschrijft welke handelingen tijdens testen uitgevoerd moeten worden

3.      Als verwijzing naar een collectie testen binnen een testautomatiserings- of devops tool

Hopelijk kan je je dan voorstellen dat de vraag “Moeten we het testplan gebruiken?” heel anders beantwoord wordt bij elke betekenis. En je antwoord niet begrepen wordt, als de vraagsteller een andere betekenis in zijn hoofd heeft.

Het grootste gevaar van het plaatselijke testdialect is dat het gebruik daarvan vaak onbewust is. Men staat er niet meer bij stil of weet oprecht niet dat een woord ook andere betekenissen kan hebben. Men staat er niet bij stil, dat bepaalde testgewoontes of tradities binnen andere bedrijven, programmeertalen of tools best wel eens anders genoemd kunnen worden. Waardoor men onbewust vragen stelt of meningen geeft, die op een hele andere manier opgevat kunnen worden, dan oorspronkelijk de bedoeling was.

Ik ben net begonnen met een nieuwe baan, begonnen in de detachering en begonnen met een nieuwe opdracht. Dat maakt dat ik hier op dit moment zeer sterk tegenaan loop. Gesprekken lopen soms moeilijker, waarbij soms ik, soms mijn gesprekspartner, soms beiden niet beseffen dat woorden en zinnen voor ons andere betekenissen hebben. Maar ik merk wel op dat het gesprek niet vloeiend verloopt. Alsof je een beetje langs elkaar heen loopt te praten.

Laat me duidelijk zijn: meestal is dat geen ernstig probleem. Je brengt het onderwerp later nog een keer ter sprake. Of naarmate je het bedrijf beter leert kennen, begrijp je beter hoe woorden en zinnen gebruikt worden. Het merendeel van mijn gesprekspartners zien het feit dat ik “rare antwoorden geef” of “bepaalde begrippen niet weet” niet automatisch als signaal dat ik niet zo goed ben in mijn vak als ik me voor doe. Maar helaas gebeurt het toch met enige regelmaat dat ik door “verkeerd woordgebruik” als tester lager wordt ingeschat.

Jaren geleden had ik een sollicitatiegesprek waarin mij gevraagd werd of ik binnen testautomatisering wel eens POM toepaste. Omdat ik de term niet kende, ging ik ervan uit dat ik dit ook niet deed. En ik voelde onmiddellijk dat dat antwoord een min punt was. Toen ik later de term opzocht en ontdekte dat het Page Object Model was, dacht ik achteraf: “Is dat alles? “ Je hoeft de term POM niet te kennen, om op het idee te komen dat centraliseren van selectors voor elementen op een webpagina de onderhoudbaarheid van je code vergroot. En dat deze vervolgens groeperen per pagina een logische keuze is. Zelf zou ik dan ook de voorkeur geven aan een vraag, die meer vaardigheden dan woordgebruik checkt: Hoe zorg je dat je testautomatiseringscode goed onderhoudbaar blijft?

Ik vind dat we als testers altijd in ons achterhoofd moeten houden dat ieder van ons een plaatselijk test dialect spreekt. En daarom moeten onthouden dat “een raar antwoord krijgen” niet meteen inhoud dat een tester niet weet waar die het over heeft. Ook zou ik graag zien dat de vraag “Ik ken dat woord niet” als iets positiefs wordt gezien en niet als bewijs van gebrek aan senioriteit. En als laatste zou ik er sterk voor pleiten, dat we als testers onderling minder praten in “Gebruik je X” of “Doe je Y”, maar meer in “Hoe zorg je ervoor dat?” of “Welke stappen nam je om tot dit resultaat/besluit te komen?” Niet alleen zie ik hier mogelijkheden om spraakverwarring te voorkomen. Daarnaast voorkom je dat mensen door puur “woorden uit het hoofd leren” als senior over kunnen komen.