Wanneer gaan bij mij de alarmbellen af?

Ik zit nu al heel lang in het vak, ben bij veel bedrijven geweest en heb nog veel meer applicaties gezien. In de loop van de tijd heb ik een soort van tweede zintuig ontwikkeld, waardoor ik kan aanvoelen waar een mogelijk kwaliteitsrisico zit. Niet omdat ik helderziend ben, maar omdat ik dezelfde situaties steeds terugzie. En als ik ze zie, gaan mijn alarmbellen af.

Missende groep in testdekking

Als het om mijn alarmbellen gaat, gaat het niet om “missen de randgevallen”. Het gaat eerder om “is er met genoeg brillen naar gekeken”. Zo wil ik bij het testen graag de volgende groepen herkennen

Testerskennis

Dit zijn testcases die vaak verschillende situaties testen of juist de uitzonderingen. Denk hierbij aan de controle op verplichte gegevens, lijsten controleren met 0, 1 en meerdere waardes en randgevallen. De zaken waar een tester op getraind is

Organisatiespecifiek

Hierbij gaat het om testgevallen, waarbij groepen testen afgestemd zijn op de ervaring in het bedrijf. Dit kunnen testgevallen zijn, die gebaseerd zijn op productiefouten. Maar ook testgevallen, die gebaseerd zijn op kennis van vorige projecten. In tegenstelling tot de vorige groep, is deze lijst minder voorspelbaar

Organisatiebelang

Dit is de groep waarin het niet specifiek gaat om wat er eerder fout ging of wat er volgens de regels moet. Hier gaat het erom: “Wat is er van belang voor de organisatie”. Bijvoorbeeld speciale aandacht voor beveiliging of compliance. Of juist voor correctheid

Waar dit eigenlijk op neer komt, is of er geen kokervisie is ontstaan, doordat een te beperkte groep mensen naar de applicatie heeft gekeken. Dit kan nog wel eens voorkomen als bijvoorbeeld een helpdesk slecht contact heeft met development. Of men een compliance afdeling liever ontwijkt.

Aantal als-dan loops

De kwaliteit van je applicatie is nooit zo goed, dat er nooit mensen over klagen. Ik heb ervaren dat het aantal klachten of klagers niet zo’n goede indicatie is van de kwaliteit. Wanneer je een goede applicatie hebt, klaagt men eerder over details. Als je een slechte applicatie hebt, brengt men de details niet eens ter sprake. Daarom tel ik het aantal “Als-dan loops” in de gemiddelde problemen. Wanneer de klacht bijvoorbeeld is “Als ik Hongarije als land selecteer, dan kan ik niet verder”, is dit een teken van een slechtere kwaliteit. Maar bij “Wanneer ik Hongarije selecteer in stap 1 en daarna bijgebouw selecteer in stap 2 om vervolgens terug te gaan naar stap 1, zijn de gegevens in stap 1 niet meer correct”, ben je een flinke kwaliteitssprong verder

Inconsistentie

Als er inconsistentie is, kom je daar vaak pas in de loop van het project achter. Op je Confluence pagina staan 5 items, in je story 7. Of in de ene story wordt gesproken van een organisatie en in een andere story van bedrijf. Hoe vaker dit voorkomt, hoe groter de kans dat er onderdelen gemist zijn of anders gebouwd zijn dan gewenst.

(Bijna) alle communicatie in Jira (of soortgelijk tool)

Wat moet je nu bouwen

Deze informatie staat in de story en is vaak wel aanwezig

·       Wat moet de applicatie zijn of worden

Dit is de informatie die ervoor zorgt dat story's gezamenlijk leiden tot een correcte applicatie

In de praktijk wordt er op de tweede groep snel en veel bezuinigd. Ik kom ze tegen, de projecten waar het antwoord vaak is “Dat staat in het ticket”. Dat klinkt goed, het is vastgelegd, maar in de praktijk merk ik dat dit vaak problemen geeft.

Wanneer informatie alleen in tickets is vastgelegd, is er zowel een grotere kans op het missen van onderdelen als op het bouwen van onderdelen die niet op elkaar aansluiten. Dit komt, doordat hoe vaker informatie opgesplitst en herhaald wordt, hoe eerder fouten ontstaan. Een lijst van 12 wordt opgesplitst in 24 story’s, 2 per item op de lijst. Denk je er dan bij punt 13 aan om ook story variant 2 hiervoor aan te maken? En als je aanpassingen doet voor team 1, worden die dan ook gedaan voor team 2?

Als men de tweede groep documentatie als basis gebruikt, worden er veel minder snel onderdelen vergeten en sluit wat gebouwd wordt eerder op elkaar aan. Al is het alleen maar door ernaar te verwijzen.

Jouw alarmbellen

Misschien heb jij een eigen lijst, met andere punten of andere prioriteiten. Dat is ook precies de bedoeling. Een alarmbellensysteem werkt alleen als het op jouw ervaring is gebaseerd, niet op die van iemand anders.

Wat ik in de loop van de jaren heb geleerd: de alarmbellen gaan niet af omdat ik een checklist afloop. Ze gaan af omdat ik patronen herken. En die patronen herken ik alleen omdat ik ze eerder heb gezien. Dat kan zijn in een ander project, bij een ander bedrijf, in een andere applicatie. Elke keer dat er iets misging waar ik op had kunnen letten, is er een bel bijgekomen.

Dus als jij nog geen lijst hebt: begin er één. Niet als protocol, maar als geheugen.